European Union enables Syrian war profiteering

This 2015 video says about itself:

The United States exports more weapons than any other nation – which means American companies profit from other countries’ wars.

By Johannes Stern in Germany:

European powers lift embargo, move to arm Syrian opposition

28 May 2013

On Monday the foreign ministers of the European Union (EU) met in Brussels and agreed not to renew the arms embargo against Syria. This will allow each European country to directly arm the Syrian opposition fighting Syrian President Bashar al-Assad, which was previously forbidden under the terms of a one-year EU embargo which is about to expire on Friday.

Europe’s former colonial powers in the Middle East, Britain and France, are leading the offensive to directly arm the Syrian rebels.

British foreign secretary William Hague cynically sought to present European plans to arm the rebels as part of a “political solution” to the conflict in Syria. He claimed that, “in the end there is only a political and diplomatically supported solution,” adding that amending the EU arms embargo was “part of supporting the diplomatic work.”

French Foreign Minister Laurent Fabius resorted to making bogus charges that Syria has used chemical weapons in order to push for arming the Syrian rebels and pave the way for direct military intervention. …

Hague vowed to seek “common ground” with the other EU member states on arming the Syrian rebels, but indicated that Britain would do it anyway if no agreement is reached. He stressed that “doing the right thing for Syria” is “more important than whether the EU is able to stick together on every detail of this.”

Austria, the Czech Republic, Sweden and Finland claimed to oppose arming the Syrian rebels. Austrian Foreign Minister Michael Spindelegger declared: “We just received the Nobel Peace Prize, and to now go in the direction of intentionally getting involved in a conflict with weapon deliveries, I think that is wrong.”

Such comments are an example of the utterly cynical character of European imperialism. The war against Syria is precisely showing that Europe is not a power for peace and that last year’s awarding of the Nobel peace prize to the European Union was a farce.

In fact, the EU has backed the Syrian opposition from the start, collaborating closely with US, Turkey and the Gulf States who are arming Islamist opposition fighters in Syria to the teeth and stationing Patriot anti-ballistic missile systems near Turkey’s border with Syria.

The EU recently lifted its Syrian oil sanctions to help fund the Syrian opposition including al-Qaeda linked rebel groups such as Al Nusra Front that have committed horrific crimes against the Syrian population. (See also: “European powers fund Al Qaeda looting of Syrian oil”)

After the wars against Afghanistan, Iraq and Libya—which were partially criticized by some European states—the European powers have lined up behind the war strategy of US imperialism to plunder the vast, resource-rich regions of the Middle East and Central Asia. Like the US, the European powers regard the Alawite-dominated Assad regime in Syria and its main regional ally Shiite Iran as the main obstacles to securing their interests.

Germany is seeking to rally the “dissident” EU member states behind a more aggressive policy against Syria. “Disagreement in the EU, that would be the wrong signal,” Foreign Minister Guido Westerwelle declared. “The more cohesive Europe acts, the more influence we will have on overcoming the current violence in Syria.”

According to a report in Der Spiegel published the same day, Berlin has decided that Germany’s Federal Intelligence Service (BND) will resume sending so-called “medipacks”—consisting of medical supplies and hundreds of bulletproof vests—to the opposition Free Syrian Army (FSA). Only months ago, the German Foreign Office had forced the BND to stop, Der Spiegel wrote.

Turkey and the pro-Western Syrian opposition—the most aggressive forces pushing for direct military intervention in Syria—urged the EU to ease the embargo. “I definitely support the lifting of the arms embargo against the Syrian people,” said the Turkish foreign minister Ahmet Davutoglu, who attended the talks in Brussels.

In Istanbul, Khaled al-Saleh, spokesman of Syria’s main opposition National Coalition declared: “It is the moment of truth that we’ve been waiting for for months.”

Without any broader support in the Syrian population, the Sunni Islamist opposition is rapidly losing ground against the Syrian army, which is now supported by fighters of the Lebanese Shia Hezbollah militia. In recent days, the Syrian government has been launching an offensive to recapture the key-strategic town of Qusayr, close to the Lebanese border.

Against this background and the Syrian war spreading to Lebanon and Iraq, the imperialist powers are escalating their intervention in Syria and the entire Middle East. A US delegation consisting of US Secretary of State John Kerry and Senators John McCain and Bob Menendez threatened a Libyan-style intervention on the sidelines of the World Economic Forum in Jordan last Saturday.

McCain, a member of the US senate armed services and foreign relations committees, told the Jordan Times: “We are prepared to take every step to protect the Jordanian regime’s stability, its people and its territory; the provision of Patriot missiles comes under this protection.”

He explained that the missiles’ dispatch may be the “first step” to the establishment of no-fly zone within Syria. “With the use of Patriot missiles we can enforce and sustain a no-fly zone to allow the opposition an opportunity to organize and change the tide of the conflict as we did in Libya,” he said.

Yesterday, McCain reportedly also briefly traveled into Syria from Turkey, accompanied by FSA Supreme Military Council chief General Salem Idris, to meet with 18 opposition militia leaders from across Syria. They reportedly told McCain they wanted increased US support, heavy weapons, and US air strikes in Syria.

Together with the Gulf sheikhdoms of Saudi Arabia, Qatar and the United Arab Emirates, the Hashemite Kingdom of Jordan is one of imperialism’s key strategic allies for its offensive in the region. According to a report in the Jewish Chronicle, a senior Jordanian official close to Jordanian King Abdullah has confirmed that Jordan is allowing Israel to operate unmanned drones over its air space to monitor the situation in Syria.

He also said that, if the need arose, “of course we will allow Israel to use Jordanian air space for another attack on Syria”.

Anti-arms campaigners and MPs hit out at the “appalling decision” today to lift the EU arms embargo on Syria, warning that it would have catastrophic consequences for the region: here.

In the wake of the European Union’s vote late Monday to lift a ban on directly arming Western-backed “rebels,” there is a mounting danger of wider war. Growing military tensions in the region are likewise threatening to turn a Syrian peace conference, ostensibly backed by both Washington and Moscow, into a dead letter. Dubbed “Geneva II,” the conference is tentatively set to convene in mid-June: here.

The European Union’s decision to let a Syrian arms embargo lapse – paving the way for member countries to arm Syrian rebels – got a warm reaction from many officials in Britain, France and the United States. But the move has been more contentious in the Middle East, where polls have shown people generally oppose foreign military intervention: here.

‘Turkey finds sarin gas in homes of suspected Syrian Islamists’: here.

13 thoughts on “European Union enables Syrian war profiteering

  1. Pingback: European Union funds Al Qaeda in Syria | Dear Kitty. Some blog

  2. Een week na de bommen

    ‘Laat alle Syriërs naar huis gaan, wij willen ze niet.”

    Precies een week geleden maakte twee bommen een einde aan het leven van 51 mensen in de Turks grensplaats Reyhanli. De klap dreunt nog na. Boze Turken gaan vandaag (zaterdag) de straat op, Syrische vluchtelingen blijven binnen.

    REYHANLI – Bulldozers rijden heen en weer. Er wordt gesloopt, geboord en gestuct. Een paard met een wagen vol puin staat geduldig naast de weg. Een oude man mengt cement, een ander haalt met grote handschoenen glasscherven uit een kozijn. Reyhanli werkt hard om de herinneringen aan die helse 11 mei weg te wissen. Precies een week geleden ontplofte hier – vijftien minuten na elkaar – twee autobommen.

    ,,Ik was na de eerste bom bij het gemeentehuis naar buiten gerend en toen ging hier de bom af”, vertelt verzekeringsagent Enver Yilmaz, die zijn stoep staat te vegen. Nog geen vijftien meter van zijn zaak ging de tweede minibus vol met explosieven de lucht in ,,Had ik hier gestaan, dan had ik niet overleefd.” Hij schudt zijn hoofd. Meer dan vijftig mensen kwamen om het leven, honderdvijftig raakten gewond bij de grootste terreuraanslag in de geschiedenis van de Turkse republiek.

    Volgens Ankara zijn de aanslagen het werk van het Syrische regime, uitgevoerd door Turken. Gisteren is, volgens de plaatselijke gouverneur, een van de hoofdverdachte achter de aanslag opgepakt. In totaal zitten nu vier verdachten vast. Maar in de grensprovincie – waar van oudsher alevieten, soennieten en christenen samen wonen – is lang niet iedereen overtuigd dat Assad achter de aanslag zit. De kritiek hier op het Syrië-beleid van de regering is groot. Door de steun aan de oppositie heeft Ankara zichzelf in onmogelijke en gevaarlijke positie gebracht, klinkt het.

    De ontzetting over de aanslag maakt nu plaats voor woede. Woede richting regering, woede richting de Syrische vluchtelingen. Net na de aanslagen werd een aantal Syriërs in Reyhanli al door een groep nationalistische jongeren aangevallen en tientallen Syrische auto’s werden vernield. Verzekeringsagent Yilmaz: ,,Het ontbreekt totaal aan controle aan de grens. Syriërs – goede en slechte – komen heen en weer. Kun je je dat in Europa voorstellen? Mensen vertrouwen het niet meer. Maar het is genoeg geweest. Laat alle Syriërs naar huis gaan, wij willen ze niet meer.”

    Die boodschap is helder over gekomen. De angst bij veel Syrische vluchtelingen zit er goed in. In een wijk waar veel vluchtelingen wonen, is het ongewoon stil. Alleen kinderen vertonen zich op straat. ,,Mensen blijven deze week binnen tot het weer kalm wordt. Ze zijn erg bang”, verklaart de 19-jarige Mohammed uit Idlib. Twee maanden geleden vluchtte hij met zijn familie naar Turkije. De student tandheelkunde hoopt dat de spanning in de regio snel afneemt. ,,Dit is precies wat Assad wil. Ik ben er honderd procent zeker van dat hij achter de aanslag zit.”

    In totaal vangt Turkije bijna 400.000 Syrische vluchtelingen op. Onder hen ook strijders van het Vrije Syrische Leger. Zij komen vaak een paar dagen uitrusten aan Turkse zijde, om daarna aan de andere kant van de grens de Kalasjnikovs weer op te pakken. Het zijn juist deze mannen – met lange baarden – die de plaatselijke bevolking angst in boezemen.

    Reyhanli – met zijn 63.000 inwoners – is een uitvalsbasis geworden voor de Syrische oppositie. In de tuin van een kleine kliniek, waar de Syrische rebellen worden behandeld, zitten een aantal bebaarde strijders. Ze weten dat Reyhanli hen liever ziet gaan dan komen. Een jonge Syriër wijst naar de auto, vol met deuken, die op het terrein staat geparkeerd. Onder handen genomen na de bommen. ,,Deze week werd ik op mijn brommer bijna aangereden door een boze Turk. Anderen worden uitgescholden. Er gaan nu heel veel families terug.” Een ander vult aan: ,,Ik heb mijn familie al gewaarschuwd zeker niet naar hier toe te komen. Beter bang in eigen land, dan bang hier.”

    En de klap van de explosie dreunt ook na in Antakya, de hoofdstad van de provincie, veertig kilometer verderop. Ook hier gaan vandaag naar verwachting duizenden mensen de straat op. Kapper Ali Kondakal (33) is er zeker bij. ,,Deze aanslag was te verwachten, de volgende kan hier in Antakya zijn. Maar dit is de schuld van Erdogan, hij luistert alleen naar Amerika en Israël. We hadden helemaal geen problemen met Syrië en ineens was het onze vijand.” Stemverheffend: ,,En nu groeien hier ook de problemen tussen alevieten, soennieten en christenen. Ik maak me grote zorgen, ons land gaat kapot.”

    Bron: 18-05-2013
    Woede in Reyhanli
    Woede en censuur na bomaanslag Turkije

    ISTANBUL – ,Dit is Turkije en geen Syrië”, klonk het gisteren door de straten van het verwoeste Reyanli. Het stadje dichtbij de Syrische grens waar zaterdag bij twee bomaanslagen 49 mensen om het leven kwamen en honderden gewond raakten, verkeert in schok. Het verdriet over de grootste terreuraanslag in de geschiedenis – volgens de Turkse regering het werk van Assad – maakt bij velen plaats gemaakt voor woede. Woede richting de Syrische vluchtelingen en richting Ankara.

    Na de bomaanslagen werden Syriërs in Reyhanli al door een groep nationalistische jongeren aangevallen en een Syrische auto werd in brand gestoken. Bij een ander werden de ruiten ingegooid.
    De vluchtelingen in het stadje durven zich niet meer buiten te vertonen en de media bericht over families die de grens weer over trekken, terug naar Syrië. Ook in Turkije voelen ze zich niet meer veilig.

    De etnische spanningen in de grensprovincie Hatay waar duizenden vluchtelingen worden opgevangen, zijn de laatste tijd gegroeid. De economie, die dreef op de handel met het buurland ligt nagenoeg plat. De werkloosheid is de afgelopen twee jaar omhoog geschoten, evenals het aantal faillissementen. Het feit dat lokale ondernemers nu ‘goedkope’ Syriërs voor arbeid inhuren, dat door de groeiende vraag de huurprijzen blijven stijgen, zorgt voor nog meer onvrede. De gastvrijheid van de Turken voor de in totaal 190.0000 Syrische gasten raakt op.

    Ook in de vele vluchtelingenkampen – zeventien in totaal – groeien de spanningen. In maart braken er rellen uit nadat een 7-jarig meisje overleed na een brand, ontstaan door kortsluiting. De Turkse politie trad hard op met waterkanonnen en traangas tegen de protesterende vluchtelingen. Hatay, de provincie waar van oudsher alevieten, soennieten en christenen samen wonen, is volgens veel analisten een ‘etnische kruitvat’ geworden.

    De woede van Turken is niet alleen gericht tegen de Syriërs maar ook richting Ankara. ,,Geef maar eerst rekenschap over de 46 doden”, is de boodschap van de radicale krant Aydinlik aan premier Erdogan. Het feit dat een rechter de Turkse media meteen verboden heeft niet te berichten en geen beelden te tonen van net na de aanslag, maakte de situatie er niet beter op. ,,Wel censuur, geen reactie”, luidt de andere kop. En ,,Wat willen ze verbergen?”, vraagt een een dagblad zich af.

    Volgens de openbaar aanklager is het verbod nodig om het onderzoek naar de bomaanslagen niet in gevaar te brengen. ,,Onzin”, stelt secretaris Yurdanur Atadan van het Internationaal Pers Instituut Turkije. ,,Het is erg triest dat bij dit soort tragische incidenten, de persvrijheid in dit land opnieuw geweld wordt aangedaan.” Het verbod is volgens Atadan in deze moderne tijd zelfs onmogelijk. ,,Op internet en in gedrukte media is alles te vinden.”

    Het is niet alleen de censuur die de Turken woedend maakt. Veel groter nog is de onvrede over het Syrië-beleid van de regering. Ook onder trouwe aanhangers van de AKP groeit de kritiek. Erdogan heeft zich de afgelopen jaren ontpopt als een van de felste tegenstanders van zijn ‘oude vriend’ Assad. Door het openlijk steunen van de oppositie – het Vrije Syrische Leger heeft de uitvalbasis in Turkije – heeft Ankara de hand in een wespennest gestoken, klink het. Niet zonder gevaren.

    De bomaanslag in Reyhanli was niet de eerste, begin februari kwamen bij een aanslag bij grensovergang Cevliogzu veertien mensen om het leven. In oktober maakte een mortieraanval vijf slachtoffer in het dorp Akcakale.

    Ankara antwoordde toen met gerichte raketten aanvallen. In juni liep de spanning ook al hoog op toen Syrische troepen een Turkse straaljager – boven internationale wateren – uit de lucht schoot. De groeiende dreiging deed Turkije de hulp van de Navo inroepen. Sinds begin dit jaar staan nu – dichtbij de grens – Nederlandse, Duitse en Amerikaanse patriotraketten die Turkije bij een aanval uit Syrie moeten beschermen.

    Bron: 13-05-2013

    Armeense christenen ontvluchten Syriërs massaal

    Door Marie Verheij

    Het conflict in Syrië is ontaard in een burgeroorlog met duizenden doden, gewonden en ontheemden. Kom over en help verleent noodhulp aan vluchtelingen in Armenië. 
De televisie staat aan, beelden van een reportage over Syrisch-Armeense vluchtelingen dwarrelen de kamer in. Een bank, twee stoelen en een tafel. In de hoek een stapel matrassen onder een kleed: hier, driehoog in een flat in de Armeense hoofdstad Jerevan, slaapt men op de grond.

    Talinn (40) zet koekjes en Syrische koffie op tafel. Haar man, Antranik (48), laat de familiebijbel zien. Ze zijn Armeense christenen en woonden met hun drie zoons, Arsin (15), Garabid (12) en Alex (10), in Kamishli aan de Syrisch-Turkse grens, waar een mix van etnische groeperingen woont van voornamelijk Koerden, Syriërs en Arabieren. Christenen in Kamishli zijn vooral Syrisch- en Armeens-orthodoxen.

    De situatie werd onhoudbaar toen de Arabische ‘lente’ zich aandiende. „Jihadstrijders uit Afghanistan, Jemen, Qatar” 
-Antranik noemt een rijtje landen op- „zijn actief in Syrië. Ze zaaien haat en verderf. Ontvoeringen zijn schering en inslag. We durfden onze kinderen niet meer naar school te laten gaan. Christenen zijn hun leven in Syrië niet zeker.” De ‘bevrijders’ van Syrië zijn volgens Antranik „geronseld om te vechten tegen Assad en het Syrische leger. Sommigen komen zelfs uit Afrika. Dat weten we: in de kleding van gedode strijders is buitenlands geld aangetroffen.”

    De Armeniërs in Syrië staan bekend als noeste werkers. Ze vormen de drijvende kracht achter de economie. Dat wekt afgunst en jaloezie. „De moslims zien hun kansen schoon en jagen ons uit onze huizen. Jullie mogen naar Frankrijk en Duitsland, wij niet, zeggen ze.” Talinn hoort het zwijgend aan, Alex en Garabid luisteren vanaf de bank stilletjes mee.

    De oorlog intensiveerde en de aanhoudende strijd leidde tot tekorten van voedsel en benzine. Antranik: „Onze wens om te vluchten werd sterker. We hebben ons huis toevertrouwd aan de zorg van vrienden. Daarna zijn we met een paar koffers vertrokken.”

    Er woonden naar schatting 70.000 Armeniërs in Syrië, van wie het leeuwendeel in Aleppo. Duizenden vluchtten en voor Syrische Armeniërs is Armenië een voor de hand liggende bestemming.

    Volgens het Armeense minister van Diaspora zouden er ongeveer 6000 tot 8000 Syrische Armeniërs in het land zijn. Anderen stellen dat er al 20.000 tot 25.000 via Armenië zijn uitgeweken naar elders. „Armenië erkent ons als Armeniërs”, zegt Antranik. „Armenië is ons moederland. Hier zijn we veilig.” Het gezin kwam op eerste kerstdag in Jerevan aan, met de laatste vlucht van Armavia uit Aleppo, en betrok na bemiddeling van een familielid dit appartement.

    Andere Syrische Armeniërs vliegen via Damascus naar Beiroet en Jerevan. Ook zijn er die de rit over land maken, via Turkije en Georgië. Sommigen rijden door Irak en Iran naar Armenië. Allemaal verhalen ze over de hindernissen die ze onderweg ondervonden. Vooral de tocht door Turkije boezemt angst in. Armeense vluchtelingen uit Syrië wantrouwen Turkije. Dat heeft te maken met de tragedie in 1915 die uitmondde in de volkerenmoord op ongeveer 1,5 miljoen Armeniërs in het Ottomaanse Rijk.

    Westerse historici en verschillende Turkse geschiedkundigen zijn het over het algemeen eens dat er een genocide plaatshad. Turkse en andere westerse wetenschappers houden het bij deportatie en massamoord van Armeniërs, waarbij vaak het uitvoeren van etnische zuiveringen wordt erkend. Turkije ontkent de genocide formeel en verzet zich tegen erkenning.

    Maral (36) reisde met haar man en twee zoontjes vanuit al-Hasakah naar Jerevan. Ze waren doodsbenauwd: „We zagen in de Turkse grensstad Reyhanli (waar een bomexplosie op 11 mei 
42 mensen het leven kostte, MV) bebaarde strijders met wapens, klaar om in Syrië te vechten.” „Christenen in Syrië steunen president Assad”, legt Antranik uit. „Onder Assad zijn christenen, alevieten en moslims gelijk voor de wet en op straat.” Er is geen Syrisch-Armeense vluchteling die tegen Assad is. „Als er morgen verkiezingen zouden zijn, zou 99 procent van de christenen in Syrië op Assad stemmen.”

    Syrisch-Armeense vluchtelingen begrijpen niets van het Westen, dat volgens hen de rebellen het voordeel van de twijfel gunt. De ogen van de 64-jarige Manos schieten vuur. „Het lijkt wel alsof Europa de ogen sluit voor de werkelijkheid in Syrië. Laat Europa alsjeblieft naar onze stem luisteren. Als Assad ten val komt, grijpt de radicale islam de macht. Het christendom is dan voorbij in Syrië. Dit is onze nieuwe genocide.”

    Dit is het eerste deel in een serie over het lot van ontheemden in Armenië die het geweld in Syrië zijn ontvlucht.

    Bron: Reformatorisch Dagblad 23-05-2013
    Milquet overlegt in Turkije over jonge Syriëstrijders

    Belgisch vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH) is afgereisd naar Turkije. Ze heeft daar morgen en overmorgen een reeks ontmoetingen met de Turkse autoriteiten en veiligheidsdiensten over de Belgische jongeren die naar Syrië trekken om er te strijden.
    Milquet zal er ook praten over de veiligheidsdossiers gelinkt aan terrorisme en radicalisme, in het kader van het protocolakkoord dat recent is afgesloten. De Belgische minister wordt vergezeld door vertegenwoordigers van de federale politie, de militaire inlichtingendienst (ADIV), de staatsveiligheid en het coördinatieorgaan voor de dreigingsanalyse (OCAD).

    Milquet ziet morgen in Istanboel de vertegenwoordigers van de Syrische oppositie en van de Turkse politie. Overmorgen neemt ze in Ankara deel aan verschillende werkvergaderingen met de Turkse autoriteiten.
    Bron: De Morgen (B) 19-05-2013

    Vrijheid media beperkt na aanslag Turkije

    Fréderike Geerdink
    Geschreven voor: ANP

    ISTANBUL – Turkse media mogen niet meer vrijuit berichten over de bomaanslagen gisteren in Reyhanli, aan de Syrische grens. Dat heeft de rechtbank in het district bepaald.
    Vrije berichtgeving over de twee bomaanslagen van zaterdagmiddag zou het onderzoek ernaar bemoeilijken. Ook zou bewijs verloren kunnen gaan, volgens het besluit van de rechtbank, dat zondag werd verspreid door het aan de staat gelieerde persbureau Anadolu Ajans. Zowel geschreven nieuws als beeld- en geluidsopnames vallen onder het verbod. Op de Turkse nieuwszender NTV is inmiddels een verslaggever gesignaleerd die meldde nieuws te hebben maar dat niet te kunnen delen.
    Het dodental van de aanslagen is inmiddels opgelopen tot 46. Van de meer dan 100 gewonden zijn er nog 59 onder behandeling. Verwacht wordt dat het dodental verder zal oplopen.

    Bron: 12-05-2013


  3. Pingback: Patriot missiles in Turkey, war in Syria | Dear Kitty. Some blog

  4. Pingback: Al Qaeda’s chemical weapons in Syria | Dear Kitty. Some blog

  5. Pingback: Egypt, Turkey, Britain and Syria | Dear Kitty. Some blog

  6. Pingback: Japanese-Gulf absolute monarchies militarist cooperation | Dear Kitty. Some blog

  7. Pingback: Ex-NATO boss says bombing Syria is wrong, but should still be supported | Dear Kitty. Some blog

  8. Pingback: British government arrests anti-drone activist as ‘terrorist’ | Dear Kitty. Some blog

  9. Pingback: Syria roadside bomb wounds Jordanian writers | Dear Kitty. Some blog

  10. Pingback: ISIS terror, ‘made in the USA’ | Dear Kitty. Some blog

  11. Pingback: European Union plans for military violence against striking workers | Dear Kitty. Some blog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.