ISIS terror in Turkey, why?


This video says about itself:

Turkey’s Regional Ambitions Fuel Attacks Within its Own Borders

29 June 2016

Baris Karaagac says the Turkish state must give up its aggressive, Neo-Ottomanist foreign policy if it wants to contain terrorist attacks.

Why the ISIS bloodbath at Istanbul airport especially now?

Turkey’s “double game” on ISIS and support for extremist groups highlighted after horrific Istanbul attack. Turkish President Erdoğan has long been accused of helping ISIS and other extremist militants fight Kurds and Assad: here.

From Paris to Istanbul, more ‘war on terror’ means more terrorist attacks: here.

Alex Lantier writes today:

Turkish opposition politicians publicly questioned the role of the security services and of Erdoğan’s Justice and Development Party (AKP) in the attacks. İdris Baluken, deputy parliamentary group leader of the Peoples’ Democratic Party (HDP), said: “When bombs are going off in a place such as Atatürk Airport, we wonder what this country’s government, interior minister, intelligence and police are doing,” he said.

The timing of the attacks also raises questions as to whether they are a message aimed by ISIS to top levels of the Turkish and NATO military and political leaderships.

The attacks came as the AKP was trying to carry out a broad shift in its foreign policy, setting it on course for a confrontation with ISIS, just as ISIS also faces serious setbacks in Iraq after the loss of Fallujah to Iraqi government forces. Until recently, Turkey was locked in a bitter confrontation with Russia, having recklessly shot down a Russian warplane last year over Syria, where Russian forces allied with the Syrian government were attacking jihadist militias. Moscow also accused Turkey of complicity with ISIS.

Not only the Russian government said that. So said the Israeli government, Turkish journalists, Turkish MPs, United States Vice President Joseph Biden, and many others.

In recent weeks, however, Turkey has been moving closer to Russia and also trying to deepen its ties with Israel.

The day before the attack, [Turkish Prime Minister] Yıldırım announced that a “normalization process had begun” with Russia, after Erdoğan wrote a letter to Russian President Vladimir Putin to apologize for the shooting down of the Russian jet. At the same time, Turkey was preparing initiatives to improve ties with both Israel and Egypt, whose military dictator Abdel Fattah al-Sisi came to power in a putsch that toppled a Muslim Brotherhood government allied to the AKP.

It appears likely that, with this latest bloody attack, ISIS was sending a signal to the Turkish regime that ISIS and its regional allies still can do considerable damage to Turkey, should the AKP government turn on them.

The Istanbul airport bombing: Blowback from the war in Syria: here.

9 thoughts on “ISIS terror in Turkey, why?

  1. Pingback: ISIS terror in Turkey, why? — Dear Kitty. Some blog | HumanSinShadow

  2. Turkije creëerde zelf een monster
    Door: Marijn Kruk

    Analyse Turkije liet duizenden jihadisten ongestoord naar Syrië reizen. Daar konden ze mooi tegen Assad en de Koerden strijden. Maar nu slaan ze toe in Turkije zelf.

    Als je oorlog wilt, kun je het krijgen. Dat lijkt deze week de ondubbelzinnige boodschap van Islamitische Staat (IS) aan Turkije. Mits natuurlijk de terreurgroep verantwoordelijk is voor de aanslag op Atatürk Airport die afgelopen dinsdag aan 42 mensen het leven kostte. Ze is nog altijd niet opgeëist. Maar de Turkse autoriteiten twijfelen er niet aan: volgens hen zit IS er achter.

    Ironie

    Een paar jaar geleden was het nog ondenkbaar dat jihadisten in Turkije zouden toeslaan. Toen konden die nog gewoon ongehinderd door Turkije naar Syrië reizen. Atatürk Airport was het begin van de ‘snelweg naar het Kalifaat’. Dat ze nu juist daar toeslaan, getuigt van een wrede ironie.

    Een Turkse cartoonist probeerde uit te leggen wat er misging. Op de eerste tekening is een arm te zien die met een gieter een iel plantje in een pot besprenkelt. Op de tweede blijkt dat een enorme vleesetende plant te zijn geworden die de arm met de gieter zonder genade afhapt. De boodschap: Turkije oogst wat het heeft gezaaid.

    Volgens schattingen reisden er circa 35.000 jihadisten naar Syrië. Het merendeel deed dat via Turkije. Zo werd een monster geschapen, overigens met instemming van westerse veiligheidsdiensten, zeker in het begin. Want al die strijders bij elkaar konden het Assad-regime nog knap lastig maken, was de gedachte.
    Riskant spel

    Voor de Turken waren het zelfs twee vliegen in een klap, want Islamitische Staat vocht óók tegen Syrische Koerden, gelieerd aan de PKK. Die hadden een autonome zone gecreëerd, Rojava. En Ankara stond (en staat) daar uiterst wantrouwig tegenover. Toen de Turkse krant Cumhuriyet begin 2015 onthulde dat de Turkse inlichtingendienst zware wapens leverde aan Syrische rebellen, vrijwel zeker jihadisten, kwam dat voor niemand echt als een verrassing.

    Het was een uiterst riskant spel. Niet alleen kwamen de Koerden juist geharder dan ooit tevoorschijn uit de strijd, ook bleek IS zich van de Turkse soevereiniteit niets aan te trekken. De groep pleegde zware aanslagen, tot in de hoofdstad Ankara aan toe. Aanvankelijk alleen op overwegend Koerdische doelen, maar toch. Sommige analisten zeiden zelfs dat het was alsof Turkije een monster van Frankenstein had gecreëerd, dat aan zijn controle was ontsnapt.

    Wraakoefening

    De mate waarin Turkije IS gesteund heeft zal waarschijnlijk nooit helemaal opgehelderd worden. Maar in zoverre er sprake was van een verbond, lijkt dat toch echt wel voorbij. Sterker, veel analisten zien de aanslag van dinsdag als een wraakoefening voor de steeds vijandiger houding van Turkije ten opzichte van IS. Onder buitenlandse druk werden grenscontroles scherper en werden zo nu en dan arrestaties verricht. Maar het omslagpunt was de beschikbaarstelling, vorig jaar zomer, van een militair vliegveld aan de Amerikanen. Vanuit die basis werden veel bombardementen op IS-stellingen uitgevoerd.

    Dabiq, het magazine van IS, had kort daarna een cover met daarop een foto van president Erdogan die overleg heeft met president Obama. Ankara werd veroordeeld als ‘hoofdstad van de afvalligen’, die zich bij de ‘Kruisvaarders’ had aangesloten. Sinds januari bestoken Turkije en IS elkaar bij de Turks-Syrische grensplaats Kilis.

    Begin juni waarschuwden de Turkse inlichtingendiensten dat IS zinde op wraak, mogelijk via een aanslag op een groot vliegveld.

    Raadselachtig blijft evenwel waarom IS aanslagen in Turkije nooit opeist. Sommige analisten menen dat de terreurgroep zo extra verwarring en verdeeldheid hoopt te zaaien. Andere menen dat de groep Turkije zo straft, en tegelijk een totale oorlog probeert te vermijden.

    Tsjetsjeense extremist is het ‘brein’

    De Turkse president Erdogan heeft vandaag herhaald dat Islamitische Staat ‘hoogstwaarschijnlijk’ achter de aanslag zit op het Atatürk-vliegveld in Istanbul. Meer details of bewijzen hiervoor gaf hij niet. Hij zei wel dat de daders “in de hel thuishoren”.

    Het Amerikaanse Congreslid Michael McCaul, voorzitter van de parlementscommissie voor staatsveiligheid, kwam wel met een naam. Hij stelde dat de voortvluchtige Tsjetsjeense extremist Achmed Tsjatajev het brein is achter de aanslag op het vliegveld. Volgens McCaul was Tsjatajev een van de leiders van het oorlogsministerie van IS.

    Tsjatajev komt ook voor op een lijst van de Verenigde Naties, waar hij staat vermeld als de IS-leider die verantwoordelijk is voor de training van Russischsprekende strijders.

    Tsjatajev werd vijf jaar geleden al eens gearresteerd in Bulgarije na een uitleveringsverzoek van Rusland, maar vrijgelaten omdat hij een vluchtelingenstatus had in Oostenrijk. Een jaar later in 2012 werd hij in Georgië opgepakt, waarbij hij gewond raakte, maar weer op vrije voeten werd gesteld. Waar Tsjatajev zich nu bevindt is niet bekend.

    Ook Zweden heeft eerder met deze Tsjetsjeense militant te maken gehad. In 2008 werd Tsjatajev in dat land veroordeeld voor wapensmokkel. Hij werd gearresteerd toen hij met de boot vanuit Duitsland naar Zweden reisde, in het gezelschap van twee anderen, en de politie een automatisch wapen, twee handvuurwapens en munitie ontdekte in de achterbak. De wapens zaten verstopt in het reservewiel. Tsjatajev ontkende iets te weten van de wapens, maar werd desondanks veroordeeld tot zestien maanden cel. Volgens een lokale krant kwam hij in januari 2009 weer vrij.

    De Turkse autoriteiten zelf hebben Tsjatajev niet met name genoemd als organisator van de aanslag. Wel hebben zij laten weten dat de drie daders een Rus en twee mannen uit de Centraal-Aziatische republieken Oezbekistan en Kirgizië waren.

    Redactie Internet

    Bron: Trouw 01-07-2016

    Like

  3. Pingback: Asserted Plot To Bomb Imo Government House, Panic, Confusion Hits Imo – Oprawills Blog

  4. Pingback: Bloody bombing of wedding in Turkey | Dear Kitty. Some blog

  5. Saturday 3rd June 2017

    posted by Morning Star in Features

    STEVE SWEENEY reports from ‘the most dangerous town in Turkey’ – known as a notorious recruitment centre for jihadists from across the globe

    “WE didn’t have any issues when Isis were in control.”

    This was the astonishing claim made by an official from Turkey’s governing AK Parti during an interview which took place on the Syrian border.

    He was referring to the Syrian town of Tel Abyad, a former Isis stronghold, liberated by the People’s Protection Units (YPG) in 2015 as part of the offensive to retake the province of Raqqa.

    It lies just across the border from Akcakale, branded “the most dangerous town in Turkey,” where we were granted an exclusive interview with council leader Abdulhakim Ayhan.

    Akcakale is a border town created when the Sykes-Picot line arbitrarily divided the Middle East in the imperialist carve up just over 100 years ago.

    The town is an AK Parti stronghold and returned a 95.2 per cent Yes vote in the recent referendum, the third-highest in the country.

    We could see the yellow and green flag of the largely Kurdish YPG fluttering in the breeze beyond the barbed wire border fence that separates the two countries.

    It is a flag that represents hope and liberation for many. But it was a flag that made Ayhan shiver.

    The Akcakale council leader led a stunning attack on the liberating forces, claiming a “terror state” was being built in northern Syria.

    His disdain for Kurds was clear and he pinned the blame squarely on “British and American intelligence,” which he claimed created the PYD, YPG and PKK and “still control them.”

    For all his talk of terrorism, Ayhan failed to mention Isis in the same category. The terrorists, as far as he was concerned, were those who were fighting to liberate Syria from the jihadists.

    “First the Free Syrian Army goes in, then America lets Isis in and the last step is that the PYD takes over. We don’t want a terror state on our border,” the former pharmacist tells me as he explains how Isis handed over Tel Abyad to the YPG without a fight.

    “They are building a terror state across the border. We can’t allow that to happen.

    “We never had problems when Isis was in control of Tel Abyad,” he repeats as he insists that border relations were not an issue with the jihadists occupying the town.

    Driven by its fear of Kurdish influence, Turkey has long been forced to deny allegations of support for Isis, whether by indirectly funding, supplying weapons or “turning a blind eye” to their activities.

    Just over a week before our arrival in Akcakale, Turkish air strikes in Syria and Iraq had targeted Kurdish YPG forces, killing dozens and destroying a media centre.

    Turkey has consistently demanded the removal of the YPG from the coalition of forces fighting Isis in Syria, claiming they and the PYD are terrorists linked to the outlawed Kurdistan Workers Party (PKK).

    We made the journey to Akcakale from the city of Urfa, against the advice the of local journalists who warned that I would be a prime target for kidnapping by Isis.

    It was a warning that I took seriously. These were hardened and experienced reporters who had a knowledge of the area that was second to none.

    Before Tel Abyad was liberated, Akcakale’s border with Syria was so fluid that Isis fighters were freely walking the streets, using the cafes and staying in local hotels. It was known to be a notorious recruitment centre for jihadists from across the globe.

    But it was for exactly this reason that I was drawn to the town. I had insisted that we visit when planning the itinerary for our travels as I wanted to see whether things had changed.

    With the liberation of Raqqa imminent and Isis being driven out of towns and cities across the province, I was eager to find out where they were fleeing to.

    The journey from Urfa took us on a road known as the “jihadi highway,” along which Turkish tanks and other military vehicles had thundered the previous day and were now standing opposite the YPG forces in Tel Abyad.

    We passed a refugee camp on the edge of town where Ayhan tells me: “115,000 Syrian guests live,” outnumbering local people, bringing the population up to 220,000.

    “Our public knows how it feels when one is stateless and without a flag after seeing these migrants. That’s why they voted Yes in the referendum,” he says.

    The interview takes place in a garden area inside a border compound. Ayhan has an entourage with him and we find ourselves at a table surrounded by a host of officials, advisers and the chief of police.

    They eye us anxiously, with suspicion and it becomes clear that the interview is being used as a propaganda exercise.

    The interview is filmed by the Andalou state news agency, which also happens to run Akcakale council’s press and media department.

    They keep their camera pointed inches away from our faces and focus on us rather than those being interviewed in what seems an attempt at intimidation.

    Ayhan’s aggressive tones attack Europe and the West as he demands that his statements are translated to me.

    He claims to be surprised that the referendum did not return a 100 per cent Yes vote in Akcakale “after the way Europe treated Turkey.”

    The Netherlands and Germany had banned Turkish politicians from holding rallies during the referendum campaign, leading president Erdogan to label them as “fascists,” with no apparent sense of irony.

    Ayhan comes across a someone with little political depth but he clearly feels uncomfortable when challenged, particularly when discussing Isis.

    He boasts how Turkey is building new homes in Syria’s Idlib province as part of the Soci agreement.

    But he soon becomes irritated by our questions and it becomes apparent that our presence is no longer welcome.

    We are surrounded by snipers who demanded our passports and press cards. This was seemingly strange request to make after the interview has ended.

    “Why?” I ask as I explain that my documents are in the car. They claim it is “routine.”

    As we make our way to retrieve my passport, a car creeps up slowly behind us. They speak in Turkish as they drive past. I find out that they had threatened to run us over.

    The snipers took our details and told us they were being sent to the prime minister’s office.

    “Expect a call tomorrow,” we were told, however it felt more like a warning.

    The call never came but it gave an indication of how journalists are treated in Turkey and how news is manipulated and controlled.

    They took pleasure in telling us how two Italian journalists had been arrested in a nearby village where they had been speaking to locals, just as we had been hours earlier.

    On this occasion we weren’t to be detained. But we were to find out just how dangerous life can be reporting news in Turkey later in our trip.

    http://morningstaronline.co.uk/a-df57-Tension-in-border-town-that-protected-Isis#.WTK5aNykIdU

    Like

  6. Pingback: Big pro-evolution biology demonstration in Turkey | Dear Kitty. Some blog

  7. Pingback: Turkish doctors arrested for opposing war | Dear Kitty. Some blog

  8. Pingback: Turkish, Australian rulers quarrel on Christchurch bloodbath | Dear Kitty. Some blog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.