This is a Dutch video about restoring seagrass along the Wadden Sea coast; see also here.
Dutch site Natuurbericht reports about new research at the Wadden Sea coast of Groningen province in the northern Netherlands.
The biggest seagrass field of the Netherlands is there. Seagrass is a favourite food for brent geese and wigeons. Every autumn, these birds arrive on migration from colder countries.
The new research proves that the birds eat seagrass in a way which helps the seagrass to grow again next summer.
The research results have been published in the article: Ecosystem Engineering by Seagrasses Interacts with Grazing to Shape an Intertidal Landscape.
This ties into something I read about how grazing animals in African elephant habitat maintain a healthy mosaic of grassland and shrubbery that keeps the landscape’s biodiversity up. Traditional cattle grazing practices used to work well in conjunction with elephant grazing, because the cattle prefer grass and their presence promotes shrubbery growth and bird habitat, but the elephants tend to destroy woody plants and their presence prevents the grasses from being totally replaced by thorn bushes. Too many elephants or too intensive cattle grazing and the habitat becomes degraded and a lot of wildlife populations suffer, but managed grazing can help keep the ecosystem healthy.
Thanks for this interesting comment!
Pingback: British wetlands help birds in harsh winter | Dear Kitty. Some blog
04-10-2012 | Het geheim van het klein zeegras
De Waddenvereniging is vanaf vorig jaar bezig met het project Zeegrasherstel in de Waddenzee. Hierbij worden zeegrasstengels met zaden uitgezet op verscheidene plaatsen in de Waddenzee. Het voortbestaan van zeegras hangt af van de zaden die ontstaan door de kruisbestuiving van het (mannelijke) stuifmeel en de (vrouwelijke) bloem. Dit geldt overigens zowel voor het groot zeegras als het klein zeegras. Nu is er begin oktober een nieuwe ontdekking gedaan door Andreas Zipperle van de RUG, die onderzoek deed naar de voortplantingsstrategie van het klein zeegras in de Waddenzee. Wat blijkt? Klein zeegras kan zaden in de zeebodem voor ruim drie jaar opslaan!
Dit verklaart voor een groot deel waarom een veld klein zeegras zo goed herstelt na beschadiging. Wanneer er te veel planten verdwijnen, ontkiemen de zaden en worden daarmee de gaten opgevuld. Zipperle concludeert dat dit waarschijnlijk ook mogelijk is bij groot zeegras, maar dat dit uiteraard afhangt van de omgevingsfactoren, zoals menselijke ingrepen. Vooral de bouw van de Afsluitdijk en andere ingrepen hebben, zeker in het Nederlandse deel, een grote negatieve invloed gehad.
Pingback: Africa’s largest coastal marine reserve in Mozambique | Dear Kitty. Some blog
Pingback: Indian dugong discovery | Dear Kitty. Some blog
Pingback: Arctic Ocean acid problems | Dear Kitty. Some blog
Pingback: Ocean wildlife in danger | Dear Kitty. Some blog